Dla rodziców · po quizie · 5 minut czytania

Jak rozmawiać z dzieckiem o bezpieczeństwie w sieci

Pięć pytań po quizie, trzy zasady domowe i checklista ustawień do wydrukowania. Spokojnie, bez straszenia i bez wykładu.

Zagrajcie najpierw w quiz
Po quizie

Pięć pytań do rozmowy

Quiz daje pretekst: zamiast ogólnego „uważaj w internecie” rozmawiacie o konkretnej sytuacji, którą dziecko właśnie widziało. Pytania są otwarte i nie mają dobrej odpowiedzi. Wystarczy jedno lub dwa, nie wszystkie naraz. Jeśli jeszcze nie graliście, quiz jest tutaj.

  1. „Która sytuacja w quizie wydała Ci się najbardziej prawdziwa?”

    Dziecko samo wskazuje temat, który je dotyczy. To lepszy start niż pytanie o to, co zrobiło źle.

  2. „Czy coś podobnego zdarzyło się Tobie albo komuś, kogo znasz?”

    Nie dopytuj od razu, komu. Jeśli dziecko mówi o „koledze”, czasem mówi o sobie i sprawdza, jak zareagujesz.

  3. „Po czym poznajesz, że wiadomość jest podejrzana?”

    Dziecko wymienia własne sygnały: pośpiech, nagroda, prośba o hasło. Możesz dorzucić jeden swój, na przykład z własnej skrzynki.

  4. „Co byś zrobił albo zrobiła, gdyby ktoś z gry poprosił o hasło?”

    Pytanie o działanie, nie o wiedzę. Odpowiedź „nie dałbym” to dobry moment, żeby zapytać: „A gdyby to był ktoś miły, z kim grasz od miesiąca?”.

  5. „Gdybyś zobaczył albo zobaczyła coś, co Cię przestraszyło, komu byś powiedział? Co mogłoby Cię powstrzymać?”

    Druga część jest ważniejsza. Dzieci często milczą, bo boją się, że stracą telefon. O tym jest pierwsza zasada domowa poniżej.

Umowa domowa

Trzy zasady domowe, które działają

Krótkie, konkretne i takie same dla wszystkich w domu. Zasady działają lepiej, gdy dziecko widzi, że dotyczą też telefonu rodzica.

Zawsze mówisz, gdy coś Cię zaniepokoi

Nie będzie kary za to, że powiedziałeś. Nawet jeśli wcześniej zrobiłeś coś, czego nie powinieneś.

Bez tej zasady pozostałe nie mają sensu. Dziecko, które boi się odebrania telefonu, nie powie o wiadomości od obcego ani o wyśmiewaniu na czacie.

Hasła znamy tylko my w domu

Nikt w sieci nie dostaje hasła: ani „admin”, ani kolega z gry, ani ktoś, kto obiecuje prezent.

Dziecko zna swoje hasła, a rodzic ma do nich dostęp w umówionym miejscu. Każde konto ma inne hasło.

Nieznajomy z sieci zostaje w sieci

Bez spotkań i bez przenoszenia rozmowy do innej aplikacji. O każdym takim zaproszeniu mówisz od razu.

Prośba „pogadajmy gdzie indziej” albo „nie mów rodzicom” to sygnał, żeby przyjść do rodzica, a nie powód do wstydu.

Zasady można zapisać i powiesić w widocznym miejscu. Dziecko może dopisać jedną własną, wtedy umowa jest wspólna, a nie narzucona.

Do druku

Checklista ustawień

Jedna strona A4 do odhaczenia w domu. Opisy są ogólne, bo ekrany ustawień zmieniają się z każdą wersją systemu; aktualne kroki znajdziesz w ustawieniach telefonu dziecka albo na stronie producenta.

Bezpieczeństwo w sieci: checklista dla rodzica

Konta i telefon dziecka
Data:
  • Konta dziecka są prywatneW grach, aplikacjach i mediach społecznościowych profil widzą tylko zatwierdzeni znajomi, a obcy nie mogą pisać wiadomości.
  • Uwierzytelnianie dwuskładnikowe jest włączoneWszędzie tam, gdzie jest dostępne: poczta, konto gry, sklep z aplikacjami. Kod przychodzi na telefon rodzica albo do wspólnej aplikacji.
  • Narzędzia kontroli rodzicielskiej systemu są skonfigurowaneGoogle Family Link (Android) lub Czas przed ekranem (Apple): limity czasu, filtr treści dla wieku dziecka, zgoda rodzica na instalowanie aplikacji.
  • Zakupy w grach wymagają PIN-u lub zgody rodzicaDotyczy też „darmowych” gier z zakupami w środku. Karta rodzica nie jest zapisana na koncie dziecka.
  • Znajomi tylko znani osobiścieLista znajomych w grach i komunikatorach to osoby, które dziecko zna z klasy, podwórka lub rodziny. Umówiliśmy się, jak reagować na zaproszenia od obcych.
  • Dziecko wie, gdzie jest „zgłoś” i „zablokuj”Przejrzeliśmy razem przyciski zgłaszania i blokowania w każdej grze i aplikacji, z której dziecko korzysta.
  • Osobne hasło do każdego kontaDługie hasła z kilku słów, inne do każdego konta. Przechowywane w menedżerze haseł albo zapisane w domu w umówionym miejscu.
  • Umowa domowa jest omówionaDziecko wie, że zawsze może powiedzieć o tym, co je zaniepokoiło, i że nie będzie za to kary.

robologika.pl/rodzice/ · checklista do użytku domowego

Gdy coś się stało

Cztery kroki, po kolei

Dziecko przyszło z problemem albo zauważyłeś coś w jego telefonie. Zrób te rzeczy w tej kolejności.

  1. Nie karz za to, że powiedziało. Nawet jeśli dziecko złamało zasadę. Odebranie telefonu po zgłoszeniu uczy jednego: następnym razem nie mówić.
  2. Zachowaj dowody. Zrzuty ekranu z widoczną nazwą użytkownika, datą i treścią. Nie usuwaj rozmowy ani konta, zanim nie zrobisz zrzutów.
  3. Zgłoś w aplikacji lub grze. Przycisk „zgłoś” przy profilu albo wiadomości, potem „zablokuj”. Zrób to razem z dzieckiem, żeby wiedziało, jak to działa.
  4. Zadzwoń, jeśli nie wiesz, co dalej. Poniższe numery są bezpłatne. Gdy komuś grozi realne niebezpieczeństwo, dzwoń na 112.
116 111Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży. Bezpłatny, całą dobę. Dziecko może zadzwonić samo.
800 100 100Bezpłatny telefon dla rodziców i nauczycieli w sprawie bezpieczeństwa dzieci (Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę). Godziny dyżurów: sprawdź na 800100100.pl.
Dyżurnet.plZgłaszanie nielegalnych i szkodliwych treści w internecie (NASK). Formularz online.
112Gdy komuś grozi niebezpieczeństwo: groźby, szantaż, próba spotkania z dzieckiem.
Co dalej